Roczek

I kto by pomyślał, że będę tarzać się po podłodze, miałczeć, muczeć albo pohukiwać?
Albo lecieć do domu po kilku chwilach nieobecności i wściekać się, że winda za wolno, schodów za dużo i w ogóle za długo?
I kto by pomyślał, że będę kitłasić się bladym świtem w piernatach bez cienia żalu, że ostatnia szansa na sen przepadła?
I kto by pomyślał, że nie zatęsknię za kieliszkiem wina, dobrym drinem i imprezą do rana
...choć to ostatnie to może wynikać z przedostatniego :D

I choć do pracy  chciałabym już wrócić i rozruszać trochę szare komórki w makówce.
I choć po głowie też już zaczynają chodzić jakieś większe wyprawy... byle by się dało z Maluchem.

To piękny rok wczoraj minął, taki rok mlekiem i syropem klonowym płynący.
Piękny rok z zachwycającym małym człowiekiem.

Dziękuję Ci Qbuśku! :D